Nowoczesny obraz gier – gry sieciowe

Obok gier komputerowych istnieje wiele form gier sieciowych i internetowych. Do typowych gier sieciowych należy wcześniej wspomniany MMORPG (z ang. Massively Multiplayer Online Role Playing Game), który charakteryzuję się głównie tym, że duża liczba graczy może równocześnie grać ze sobą w wirtualnym świecie. Obok gier MMORPG należy wspomnieć również o grach internetowych dostępnych
na stronach internetowych, np. gierki.wp.pl, gry-online.pl, ciufcia.pl, kurnik.pl, itp. Różnica między grami internetowymi a grami sieciowymi polega na tym, że gry sieciowe wymagają dostępu do Internetu oraz posiadania dobrej klasy sprzętu komputerowego oraz zakupy danej gry poprzez urządzenia sieciowe lub w specjalnych punktach sprzedaży. Wyróżniają się one wysoką jakością grafiki oraz dają możliwość kontaktu
i grania z ludźmi z całego świata. Natomiast gry internetowe nie wymagają dobrego sprzętu komputerowego, a dostęp do nich jest darmowy. Wystarczy wpisać
w przeglądarce internetowej nazwę gry, a pojawi się wiele stron internetowych, na których można korzystać z danej gry komputerowej. Gry te charakteryzują się zwykle niską jakością grafiki, zbudowane są na technice Java[1]. Tzw. gry „przeglądarkowe” cieszą się dużą popularnością nie tylko wśród młodzieży, ale także u dorosłych, np. popularna gra Angry Birds czy Kulki.

Zaletą tego typu gier sieciowych jest powszechna dostępność i całkowita darmowość, w odróżnieniu od gier MMORPG oraz innych gier wieloosobowych. Warto również wspomnieć, że popularność tych gier wynika z tego, że nie trzeba ich instalować oraz posiadają prostą obsługę[2]. Odkąd pojawiła się technologia flash
w sieci rozpoczęła się prawdziwa rewolucja. Zaczęły powstawać masowo gry wykorzystujące zalety flasha[3].

Dzięki technologii flash można tworzyć różnego rodzaju animacje, które są dostępne na wielu profesjonalnych stronach internetowych. Cechą tego programu jest tworzenie „przejść” między kolejnymi kategoriami, tworzenie aktywnych animacji, itp. Popularnym programem ułatwiającym tworzenie tego typu animacji jest Adobe Flash, gdzie możliwe jest przesyłanie całych gier i to w rozbudowanych formach. Flash nie potrzebuję szybkich procesów, aby zapewnić płynność animacji i gry. Obecnie właściwie każda gra internetowa wykorzystuję tę technologię.

W większości gier sieciowych występuje tryb multiplayera, czyli wieloosobowy tryb połączeń w czasie rzeczywistym, który umożliwia grę z autentycznymi ludźmi
z całego świata, a nie z bezosobowym urządzeniem techniczny. Termin multiplayer jest coraz bardziej popularny, dlatego że „sztuczna inteligencja”, choć coraz doskonalsza nadal, nie dorównuje grze interaktywnej komunikacji z inną osobą. Człowiek jest nieprzewidywalny podczas gry online, a urządzenie posługuje się gotowymi schematami. Aby zatem uczestniczyć w grze sieciowej online wystarczy wyszukać serwer gry, zazwyczaj gra sama go znajduje[4]. Następnie należy wybrać postać
i wyposażenie dla niej. Z kolei, by móc w pełni korzystać z wybranej gry online, trzeba posiadać stały dostęp do Internetu.

Gry sieciowe możemy podzielić w sposób następujący:

  • Deathmatch – tryb walki „każdy na każdego”, gdzie wygrywa gracz
    z największą ilością zabitych;
  • Team deathmatch – podobny do deathmatchu, jednak gracze podzieleni są
    na drużyny;
  • Tryb „zdobądź flagę” (z Capture the flag) – tryb, gdzie gracz lub drużyna musi zabrać flagę z bazy przeciwnika i zanieść ją do swojej bazy;
  • Tryb kooperacji (z ang. cooperative mode) – współpraca dwóch lub więcej graczy w celu wypełnienia określonego zadania, występuje w różnych gatunkach gier (najbardziej popularna);
  • „Potyczka” (z ang. skirmish) – w komputerowych grach strategicznych bitwa pomiędzy dwójką osób lub większą ilością graczy, gdzie wygrywa gracz lub drużyna, która pokona innych[5].

Gier oferujących tryb wieloosobowy jest bardzo dużo i dynamicznie rozwija się ich wpływ na kształtowanie wiedzy, umiejętności i postaw młodych ludzi. Na przykład seria Call of Duty – gra, osadzona w realiach drugiej wojny światowej czy Medal

of Honor również osadzona w realiach wojen (wymiar historyczny). Natomiast Battlefield – to typowy przykład gry „strzelaniny”, w których musimy wypełniać kolejne zadania, zdobywać amunicję i „nie dać się zabić” (wymiar społeczny i etyczny). Innym typem gry wieloosobowej, a raczej opartej na trybie kooperacji, jest gra serii Left 4 Dead, w której wcielamy się w jedną z czterech ocalałych osób, które przeżyły „epidemie zombie”. Gra ta polega na współpracy grupy osób w celu ucieczki ze świata pełnego hord zombie i dotarcia do tzw. baz, czyli bezpiecznych miejsc. Jeśli gracz nie będzie współpracował z naszą drużyną, „zginie on i jego współpracownicy” (wymiar społeczno-edukacyjny).

Gry sieciowe posiadają wiele wymiarów oddziaływani i zalet edukacyjnych. Uczą współpracy w celu osiągnięcia wskazanego zadań i końcowego efektu w postaci wygranej gry (nagroda). O innych pozytywnych stronach gier będzie mowa później. Wśród gier sieciowych pojawiają się również gry typu MMORPG (z ang. Massively Multiplayer Online Role Playing Game), podobnie jak gry RPG (z ang. Role-playing game), w których gracz wciela się w daną postać, kieruje jej zachowaniem
i działaniami. Gry tego typu są bardzo popularne na całym świecie. Ciężko jednak oszacować konkretną ich liczbę ze względu na fakt, iż wydawcy podają liczby  w oparciu o własne bazy danych jako ogólną liczbę osób, które korzystają z tych gier.

O wiele ważniejsza od liczb jest próba określenia charakterystycznych cechy gier typu MMORPG. Warto wyróżnić następujące:

  • Styl gry oparty na grze fabularnej np. World of Warcraft, Guild Wars 2, który polega na: wypełnieniu zadań, pokonaniu wrogów, zdobywaniu ekwipunku, uzyskiwanie kolejnych poziomów doświadczenia;
  • System rozwijania postaci: wzrostu umiejętności i/lub poziomu postaci, dzięki zdobytym punktom doświadczenia;
  • Gra oparta na handlu między graczami lub postaciami gry;
  • System grup zwanych gildiami (dosł. konfraternia – to stowarzyszenie postaci wewnątrz świata gry). Gildie są zakładane, aby ułatwić grupowanie i zwiększyć przyjemność płynącą z gry z osobami
    o podobnych poglądach i stylu;
  • Administratorzy, którzy nadzorują pracę serwera gry[6].

Gry MMORPG to przede wszystkim produkty komercyjne. System opłat zwykle opiera się na wpłacie pewnej sumy przez użytkowników na rzecz producenta gry lub na zasadzie doładowywania konta[7]. Czasami jednak wystarczy sam zakup gry, w której gracz ma dostęp do serwerów. Jednakże autorzy gier dosyć często wydają kolejne dodatki (również płatne), które poszerzają świat gry i za które trzeba niestety kolejny raz zapłacić. Istnieje też grupa gier, które zarabiają tylko na graczach wykupujących płatne bonusy ułatwiające przebieg gry i efekt końcowy, np. zdolności, broń, pancerz, zwierzęta. Każda gra MMORPG kreuje swój świat – „olbrzymie tereny”, po których może poruszać się gracz ze swoją postacią. Gracz może poruszać się swobodnie między lokacjami używając teleporterów (tj. hipotetyczna technologia występująca
w fantastyce naukowej, umożliwiająca teleportowanie osób lub obiektów)[8]. W grach takich można spotkać różnorodność lokacji od budynków po florę i faunę, które zapewniają graczom niezapomniane przeżycia. Liczbę samych graczy MMORPG szacuje się obecnie na ponad 20 milionów ludzi na całym świecie. Jedną
z najpopularniejszych gier tego typu jest Tibia, do której dostęp jest darmowy, Lineage II, Guild Wars czy najpopularniejsza World of Warcraft[9].

Twórcy gry oferują zazwyczaj do wyboru kilka ras i klas postaci. W grze World of Warcraft są to między innymi: „elfy”, „ludzie”, „orkowie”, „trolle”, „krasnoludy”, itp. Każda z klas charakteryzuje się odmiennymi możliwościami i innym systemem walki. W grze Guild Wars 2 istnieje do wyboru pięć rodzajów postaci, m.in. „wojownicy”, „ludzie”, „łowcy”, do których dopasowuje się profesję. Głównym celem gry jest rozwój zdolności walki postaci, zdobywanie ekwipunku, umiejętności
i doświadczenia, stawania się coraz silniejszym. Ponadto uczestnicy gry mają możliwość wchodzenia w grupę z innymi graczami w celu walki z wrogiem i bossami gry.

Komunikacja w grze opiera się na rozmowach tekstowych. Uczestnicy mają do dyspozycji: kanał główny, widoczny dla każdego w okolicy postaci piszącej; kanał handlowy – zarezerwowany dla kupna/sprzedaży/wymiany; kanał drużyny, który widoczny jest tylko dla osób w niej będących (nieaktywny, jeśli postać nie jest
w drużynie); kanał klanowy, widoczny dla członków danego klanu i analogicznie – kanał dla sojuszu[10]. Komunikacja głosowa możliwa jest dzięki takim programom, jak: Team Speak czy Skype. Wiele współczesnych gier posiada wbudowaną komunikację głosową tzw. „czat głosowy”, dzięki któremu nie trzeba ściągać innych programów.

Gracze, którzy korzystają z MMORPG tworzą pewną społeczność wirtualną, która cechuje się głównie wspólnymi zainteresowaniami, intensywnością kontaktów, poczuciem przynależności, lojalności i wspólnymi działaniami podejmowanymi przez ich członków[11]. Można stwierdzić, iż gracze grający głównie w gry sieciowe
i wspomniane wielokrotnie MMORGP nie poprzestają tylko na kontaktach wirtualnych, ale często spotykają się na tzw. „zlotach klanowych”, które charakteryzują się tworzenie pewnych klan lub grup, czyli społeczności zainteresowanej danym typem gier komputerowych i sieciowych. Grupy te spotykają się ze sobą w świecie rzeczywistym. Jest to pozytywna cecha tego typu gier, ponieważ umożliwia poznanie nowych ludzi, bezpośrednie kontakty i wymianę doświadczeń ludzi, którzy dzielą ze sobą wspólne pasje.

Gry komputerowe i sieciowe posiadają zarówno pozytywne, jak i negatywne cechy. Do pierwszych należą dynamiczna i twórcza komunikacja (interakcja) osób, tworzenie społeczności osób zainteresowanych różnymi dziedzinami wiedzy.

Negatywną zaś cechą tego typu gier fakt, że wciągają one młodych ludzi w pewien krąg rozrywki, który wydaje się nie mieć końca. Wydaje się, że gry te posiadają sfery czy tereny, których zbadanie zajęłoby graczowi wiele godzin, mogą bez końca zdobywać nowe ulepszenia czy aplikacje, które są gwarantowane przez producentów[12]. Gry takie są również czasochłonne, ponieważ żeby zdobyć nowy sprzęt, nowe przedmioty czy rozwijać kolejny poziom doświadczenia, potrzeba wiele godzin, przez co użytkownicy mogą zapominać o innych obowiązkach domowych bądź szkolnych. Najbardziej jednak wciąga w grę obecność innych użytkowników, przez co gracze zamiast skupić się na znajomościach w życiu realnym, skupia się na podtrzymywaniu znajomości wirtualnych (internetowych), które mogą blokować kontakty rzeczywiste z rówieśnikami w szkole czy pracy.

Podsumowując, gry sieciowe stały się źródłem rozrywki, odprężenia, ale także dają ogromne możliwości prospołeczne czy edukacyjne, np. umożliwiają poznawanie nowych ludzi, nawiązywanie przyjaźni, a nawet miłości. Stwarzają także możliwości kształtowania odpowiedzialności, przynależności, współpracy, ale niestety, jeśli uczestnicy gier nie będziemy przestrzegać pewnych limitów czasowych i ilościowych, mogą również prowadzić do uzależnień, zmian osobowości oraz zwiększenia agresywności, apatii I zaniku kontaktów międzyludzkich.

 

 

 

 

[1] http://www.killer.mud.pl/436/gry-on-line (dostęp:19.03.2013 r.).

[2] http://www.killer.mud.pl/436/gry-on-line (dostęp:19.03.2013 r.).

[3] Tamże.

[4] Tamże,

[5] http://pl.wikipedia.org/wiki/Gra_wieloosobowa (dostęp:19.03.2013 r.).

[6] A. Taper, art. cyt., s. 183- 185.

[7] Tamże, s. 182.

[8] Tamże, s. 183.

[9] Tamże,

[10] A. Taper, art. cyt.,, s. 185.

[11] Tamże, s. 187.

[12] Tamże.