Zakończenie

Papież Franciszek, analizując niektóre wyzwania współczesnego świata, zauważył, że zglobalizowany indywidualizm sprzyja stylowi życia, który osłabia wzrost i stabilność więzi między osobami i deformuje więzi rodzinne, stąd w adhortacji apostolskiej O głoszeniu Ewangelii w dzisiejszym świecie („Evangelii gaudium”) napisał: „Żyjemy w społeczeństwie informatycznym, dostarczającym nam chaotycznych danych, wszystkich na tym samym poziomie. W rezultacie konieczna okazuje się edukacja, która nauczyłaby krytycznego myślenia i proponowała proces dojrzewania w kręgu wartości” (EG 64)[1].

Pewną formą odpowiedzi na apel papieski była próba analizy wpływu
i oddziaływania gier komputerowych na relacje rodzinne oraz związany z tym proces dojrzewania (wychowania) w kręgu wartości proponowanym tam dzieciom i młodzieży. W pracy niniejszej przedstawiono tematykę gier komputerowych i sieciowych, ich zarys, rodzaje, wpływ pozytywny i negatywny oraz oddziaływanie gier na relację
w rodzinie.

Problemem głównym pracy było pytanie o to, czy gry komputerowe mają jednakowy wpływ zarówno na chłopców jak i na dziewczęta na poziomie edukacji gimnazjalnej? Problem ten udało się zrealizować za pomocą badań ankietowych przeprowadzonych w Publicznym Gimnazjum nr 4 w Opolu. Gry komputerowe nie mają jednakowego wpływu na chłopców i dziewczęta na poziomie edukacji gimnazjalnej. Jednakże, większy wpływ mają na chłopców, i to oni grają częściej
niż dziewczęta.

Praca składała się z czterech rozdziałów. Powstała w oparciu o dostępną literaturę z zakresu psychologii, pedagogiki i socjologii, oraz badań ankietowych.
W każdym z rozdziałów przedstawiony był inny aspekty związany z tematyką gier komputerowych i sieciowych. W rozdziale pierwszym została przedstawiona historia powstania gier komputerowych, pojęcie gry, ich podział oraz zarys nowoczesnych gier tj. gier sieciowych. Rozdział zakończył się scharakteryzowaniem zjawiska gier online, tj. gier sieciowych.

W następnym rozdziale zostało przedstawione oddziaływanie gier na dzieci, młodzież, oraz dorosłych a także wpływ gier na relacje w rodzinie.

W rozdziale trzecim został przedstawiony pozytywny i negatywny wpływ gier na dziecko, oraz uzależnienie od nich. Rozdział ten przedstawiał dwa stanowiska wobec gier, po to by zachować obiektywizm w sprawie rosnącego zainteresowania grami komputerowymi oraz sieciowymi. Zostały przedstawione fazy uzależnienia od gier, profilaktyka oraz instytucje zajmujące się uzależnieniami behawioralnymi.

Ostatni rozdział w całości został poświęcony wynikom badań ankietowych, które były przeprowadzone na dzieciach w wieku od 15-16 lat, w Publicznym Gimnazjum nr 4w Opolu. Rozdział ten zawierał cele, problemy i hipotezy badawcze, a także przedstawiał metody badań oraz analizę badań. Wyniki badań zostały przedstawione za pomocą tabel.

W mojej pracy szeroko przedstawiono tematykę gier komputerowych
i sieciowych, ich zarys, rodzaje, wpływ pozytywny i negatywny oraz oddziaływanie gier na relację w rodzinie. Przeprowadzone badania potwierdziły prawdziwość hipotez, na których oparłam moją prace. Badania pozwoliły wysunąć mi następujące wnioski:

  1. Dziewczęta grają w gry sporadycznie (87%) w odróżnieniu do chłopców, którzy grają dziennie od 4-6h (28%).
  2. Istotne w moich badań okazały się przyczyny sięgnięcia po gry. U chłopców jak i u dziewcząt jest to najczęściej nuda (100% u dziewczyn i 61% u chłopców) oraz chęć wyładowania stresu (27% chłopców).
  3. Rodzaj gier, w jaki grają dziewczyny i chłopcy różnią się. Dziewczęta częściej wybierają gry symulacyjne (67%). Chłopcy natomiast najczęściej grają
    w strzelaniny (61%), czyli gry nasycone przemocą i walką o przetrwanie co
    w przyszłości może spowodować osłabienie wrażliwości na przemoc, czy też korzystanie z niej w celu rozwiązania problemu.
  4. Z moich badań wynika, ze wiek rozpoczęcia grania jest faktem niepokojącym, ponieważ zarówno u dziewczyn (60%) jak i u chłopców (37%) waha się on w granicy 7-10 lat, czyli zaczynają grać już w szkole podstawowej. W przyszłości może to doprowadzić do zaburzonego rozwoju społecznego, psychologicznego lub osobowego. Relacje z ludźmi mogą być zaburzone, nasycone obojętnością na przemoc i krzywdę wobec innych, zaburzona może być umiejętność nawiązywania głębszych relacji czy ostatecznie uzależnienie.

Powyższe wnioski, są moim zdaniem najważniejsze oraz potwierdzają moje hipotezy, iż granie rozpoczyna się dla dzieci zbyt wcześnie, niebezpiecznym sygnałem stanowią także rodzaje gier, z jakimi mają do czynienia dzieci. Chłopcy spędzają przy grach i w Internecie zbyt dużo czasu, rzadko mając przerwę. Temat gier jest nowy, dlatego powinno się prowadzić szkolenia dla rodziców i nauczycieli oraz wydawać broszury, głoszące o niebezpieczeństwie gier zwłaszcza tych nasyconych przemocą. Rodzice powinni pilnować, w co grają ich pociechy.

 

 

 

[1] Franciszek, Adhortacja apostolska „Evangelii gaudium”, Kraków 2013 (skrót: EG).

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *